تکرار تجربه پسابرجام کشتیرانی ملی قربانی گشایش های کوتاه مدت نشود
به گزارش آوا مسکن، یک مقام صنفی با اشاره به اینکه واگذاری حمل بار به کشتی خارجی بعد از رفع تحریمها به زیان اقتصاد ملی است، اظهار داشت: خروج ارز می تواند به تقویت کشورهایی منجر شود که در مقاطعی مقابل ایران اقدام نموده اند.
حسن رضا صفری، رئیس انجمن مهندسی دریایی ایران در گفتگو با گزارشگر مهر درباره ی نقش ناوگان کشتیرانی داخلی در دوران تحریم و تغییر رویکرد صاحبان بار بعد از کاهش محدودیت ها، اظهار داشت: در دوره هایی که تحریمها و محدودیت های بین المللی وجود دارد، جابه جایی بار و تأمین کالاهای مورد نیاز کشور عمدتا توسط ناوگان کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران به انجام می رسد، اما بمحض رفع برخی تنگناها و ایجاد گشایش در فضای بین المللی، بجای آن که حمل و نقل کالا بازهم توسط کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران صورت گیرد، این مسئولیت به کمپانی های خارجی واگذار می شود.
وی اضافه کرد: متاسفانه این رویکرد تنها به حوزه حمل و نقل دریایی و کشتیرانی محدود نیست، بلکه در خیلی از صنایع، خدمات و بخش های مختلف اقتصادی کشور هم مشاهده می شود. در حقیقت صاحبان بار، کارفرمایان و مصرف کنندگان داخلی در خیلی از موارد ترجیح می دهند از خدمات و محصولات خارجی استفاده نمایند و این نگاه در بخش های مختلف کشور وجود دارد.
فرهنگ ترجیح کالای خارجی به صنعت دریایی هم سرایت کرده است
رئیس انجمن مهندسی دریایی ایران بیان کرد: خیلی از افراد تمایل دارند کالاهای خارجی خریداری کنند یا از محصولات و خدمات خارجی بهره ببرند و این مسئله به یک فرهنگ عمومی در تعدادی حوزه ها تبدیل گشته است. در حالیکه باید توجه داشته باشیم شرکت هایی مانند کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و شرکت ملی نفتکش ایران در شرایط سخت و دوران تحریم، مسئولیت های سنگینی را بر عهده گرفته اند و در ایام دشوار کنار کشور بوده اند.
وی تصریح کرد: لازم است این شرکت ها و سازمان هایی که در شرایط بحرانی و تنگناهای اقتصادی ایفای نقش کرده اند، بعد از رفع محدودیت ها مورد بی توجهی قرار نگیرند. حداقل انتظار این است که ارزش و اهمیت خدماتی که در شرایط دشوار عرضه کرده اند، مورد توجه قرار گیرد و این همراهی و ایفای نقش فراموش نشود.
صفری با اشاره به تجربه سالهای قبل اظهار نمود: در دوره ای که محدودیت های ناشی از تحریمها وجود داشت، کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران و شرکت ملی نفتکش ایران بخش قابل توجهی از مسئولیت های حمل و نقل دریایی کشور را بر عهده داشتند. تجربه دولت ها، کارفرمایان و کنشگران اقتصادی هم نشان داده است که کشوری که در مقابل فشارها مقاومت می کند، باید این واقعیت را قبول کند که گشایش های ایجادشده در فضای بین المللی معمولا دائمی نیست و امکان دارد مقطعی باشد.
ناوگان ملی تضمین کننده جریان تجارت ایران در شرایط بحرانی است
صفری با اشاره به جایگاه راهبردی صنعت دریایی در اقتصاد کشور، اظهار نمود: تجربه اقتصاد دریایی ایران در دهه های گذشته نشان داده است که این بخش فقط یک حوزه اقتصادی نیست، بلکه قسمتی از زیرساخت های حیاتی اقتصاد ملی به حساب می آید. تجارت خارجی ایران وابستگی قابل توجهی به حمل و نقل دریایی دارد و در مقاطعی که دسترسی کشور به خدمات بین المللی با محدودیت مواجه می شود، ناوگان ملی در عمل نقش ستون فقرات زنجیره تأمین کشور را بر عهده می گیرد.
رئیس انجمن مهندسی دریایی ایران افزود: در ادبیات اقتصاد حمل و نقل، چنین ظرفیتی با عنوان «توانمندی راهبردی دریایی» شناخته می شود؛ مفهومی که به توانایی یک کشور برای حفظ و تداوم جریان تجارت خارجی در شرایط بحران، تحریم یا اختلالات بین المللی اشاره دارد. برخورداری از این توانایی راهبردی، یکی از مهم ترین مؤلفه های تاب آوری اقتصادی کشورها به حساب می آید و نقش تعیین کننده ای در حفظ پایداری زنجیره تأمین و تأمین نیازهای کشور در شرایط خاص ایفا می کند.
تکرار تجربه برجام به صنعت دریایی صدمه می زند
وی افزود: همان گونه که بعد از اجرای برجام هم فضای ایجادشده موقتی بود، در شرایط فعلی هم نباید تصور شود که هر گشایش جدیدی الزاماً پایدار خواهد بود، از همین منظر، یکی از چالش های مهم اقتصاد دریایی ایران در دوره های تغییر شرایط بین المللی، ناپایداری در الگوی تصمیم گیری اقتصادی می باشد. در تعدادی موارد با کاهش محدودیت ها، قسمتی از بازار حمل و نقل دریایی کشور به سرعت به سوی کمپانی های خارجی متمایل می شود؛ نگاهی که بگفته کارشناسان صنعت دریا، بیشتر بر محاسبات کوتاه مدت هزینه حمل استوار است و ارزش راهبردی ناوگان ملی را در شرایط بحران نادیده می گیرد.
صفری تاکید کرد: یکی از خاصیت های مهم صنعت دریایی، ماهیت سرمایه بر و زمان بر آنست. ایجاد ناوگان، توسعه ظرفیتهای کشتی سازی، راه اندازی حوض های خشک و مراکز تعمیراتی، همین طور تشکیل موسسات رده بندی داخلی، فرآیندهایی هستند که طی سال ها سرمایه گذاری و برنامه ریزی مستمر به ثمر می رسند.
وی اضافه کرد: به این دلیل، کاهش تقاضا برای خدمات داخلی در دوره های گشایش اقتصادی می تواند آثار بلندمدتی بر اکوسیستم صنعت دریایی کشور بر جای بگذارد؛ چونکه تضعیف ظرفیتهای صنعتی در این زمینه به سرعت قابل جبران نیست.
برخی کشورها از درآمد حمل بار ضد منافع ملت ایران استفاده می کنند
رئیس انجمن مهندسی دریایی ایران افزود: معمولا افرادی که به دنبال استفاده از ظرفیتهای خارجی هستند، دلایلی مانند بالا رفتن سن ناوگان، تفاوت تعرفه های حمل و نقل دریایی یا برخی مسایل مرتبط باکیفیت خدمات را مطرح می کنند. این در شرایطی است که باید توجه داشت منابع مالی که از کشور خارج می شود، در نهایت می تواند در اختیار همان مجموعه ها و کشورهایی قرار گیرد که در مقاطع مختلف ضد منافع ملت ایران اقدام نموده اند.
وی با اشاره به خسارت های واردشده به صنعت دریایی کشور در جریان جنگ، اظهار نمود: در جنگ تحمیلی اخیر، قطب های کشتی سازی کشور هدف حملات قرار گرفتند. راهبردی بودن صنعت دریایی برای کشور موضوعی انکارناپذیر است و ابلاغ سیاستهای کلی توسعه دریامحور از طرف رهبر شهید هم اهمیت این بخش را به خوبی نشان میدهد.
صنایع دریایی بیشترین خسارت را در جنگ و تحریم متحمل شدند
صفری اشاره کرد: دشمنان ایران در دوره جنگ، بیشترین صدمه ها را متوجه صنایع دریایی کشور کردند. کشتی سازی ها، تأسیسات دریایی، حوض های خشک و همین طور قسمتی از ناوگان کشور هدف حملات قرار گرفتند و کشتی های تجاری و نظامی خسارت دیدند. در نهایت هم یکی از مهم ترین ابزارهای فشار ضد کشور، موضوع محاصره دریایی بود.
این مقام صنفی افزود: جمهوری اسلامی ایران برای رویارویی با این فشارها در حوزه دریا مشارکت پررنگ داشت و اهمیت راهبردی آبراهه هایی همچون تنگه هرمز بالاتر از گذشته آشکار شد. امروز دیگر اهمیت دریا برای اقتصاد، امنیت و تجارت کشور بر کسی پوشیده نیست.
رئیس انجمن مهندسی دریایی ایران با اشاره به تحولات اقتصاد جهانی دریامحور، اظهار داشت: در ادبیات نوین اقتصاد دریایی، «تاب آوری زنجیره تأمین» بعنوان یکی از مفاهیم کلیدی مطرح است؛ چونکه در جهان امروز، تحولات ژئوپلیتیکی، بحران های انرژی و نوسانات بازار حمل و نقل می توانند در کوتاهترین زمان ممکن مسیرهای تجاری را دستخوش تغییر کنند.
وی تصریح کرد: کشورهایی که از ناوگان قدرتمند و زیرساخت های دریایی توسعه یافته برخوردار می باشند، در برخورد با چنین شرایطی انعطاف پذیری بیشتری دارند و می توانند آثار ناشی از اختلالات بین المللی را بهتر مدیریت کنند. بر همین اساس، خیلی از اقتصادهای بزرگ جهان در کنار استفاده از ظرفیتهای بازار جهانی، حفظ و تقویت قابلیتهای داخلی خودرا هم در دستور کار قرار داده اند.
صفری در انتها اشاره کرد: از این منظر، حفظ سهم ناوگان داخلی در حمل و نقل کالا فقط یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه قسمتی از راهبرد مدیریت ریسک ملی در عرصه تجارت خارجی بشمار می رود.
حرف آخر اینکه حسن رضا صفری، رئیس انجمن مهندسی دریایی ایران در گفتگو با گزارشگر مهر در رابطه با ی نقش ناوگان کشتیرانی داخلی در دوران تحریم و تغییر رویکرد صاحبان بار پس از کاهش محدودیت ها، عنوان کرد: در دوره هایی که تحریم ها و محدودیت های بین المللی وجود دارد، جابه جایی بار و تأمین کالاهای مورد نیاز کشور عموما توسط ناوگان کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران به انجام می رسد، اما به محض رفع برخی تنگناها و ایجاد گشایش در فضای بین المللی، به جای آن که حمل و نقل کالا بازهم توسط کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران صورت گیرد، این مسئولیت به کمپانی های خارجی واگذار می شود. این در حالی است که باید توجه داشت منابع مالی که از کشور خارج می شود، در نهایت می تواند در اختیار همان مجموعه ها و کشورهایی قرار گیرد که در مقاطع مختلف ضد منافع ملت ایران اقدام نموده اند. این مقام صنفی اضافه کرد: جمهوری اسلامی ایران برای رویارویی با این فشارها در عرصه دریا مشارکت پررنگ داشت و اهمیت راهبردی آبراه هایی همچون تنگه هرمز بالاتر از گذشته آشکار شد.
منبع: avamaskan.ir
این پست را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب